Przyszedł czas, okrutny czas dla Polski, kiedy na 123 lata zniknęła z mapy Europy. Wtedy to, wiele serc prawdziwych Polaków okrył czarny kir i zgasł im uśmiech z twarzy. Stało się to w XVIII wieku – podczas trzech rozbiorów (1772, 1793, 1796), ziemie naszego kraju zostały podzielone między trzy mocarstwa: Rosję, Prusy i Austrię.
11 listopada 1918 roku odzyskaliśmy wolność dzięki dzieciom, kobietom, żołnierzom i ułanom, o których powstały pieśni i piosenki żołnierskie.
W tym roku cała społeczność szkolna była zaangażowana w obchody 106 rocznicy odzyskania niepodległości, począwszy od przedszkolaków, aż po ósmoklasistów.
Był to w zasadzie KONCERT DLA NIEPODLEGŁEJ.
Adam Mickiewicz w „Konradzie Wallenrodzie” napisał:
… „ Płomień rozgryzie malowane dzieje,
skarby mieczowi spustoszą złodzieje.
pieśń ujdzie cało…”
Zaśpiewane dzisiaj przez poszczególne klasy pieśni, łączyły kiedyś naszych rodaków w najtrudniejszych chwilach. Dodawały otuchy, odwagi, budziły nadzieję na upragnioną wolność.
Łezka w oku zakręciła się podczas śpiewania piosenki „Białe róże”
Bo choć czasy wojenne mogły zniszczyć marzenia i pozbawić życia, to duch polskiego społeczeństwa pozostał nieugięty, a jego pragnienie wolności zakwitło na nowo, niczym biała róża wyrastająca z popiołów.
